เพราะ ความน้อยใจ
ข้อความที่ส่งให้ไปแบบนั้น
รู้ทั้งรู้ ว่ามันคงไม่สำคัญ
เท่ากับความรู้สึกของคนนั้น ขอเทอร์

กี่ข้อความที่ส่งให้
คือความรู้สึก ในใจเสมอ
แค่อยากคุยอยากพูด อยากเจอ
แค่อยากให้ เทอร์สนใจ

ต้องจมอยู่กับความเหงา
และเรื่องราวของเราในวันหวาน
เมื่อรับรู้ความจริงที่ทรมาน
ก็ยังลบภาพวันวานไม่เคยลืม

บอกกับตัวเองเท่าไร
ต้องตัดใจ จากเทอร์ให้ได้
ทั้งที่เทอร์ไม่มีแล้ว เยื้อใย
แล้วทำใมทำไม่ได้สักที

กอดตัวเองแล้วร้องให้
เมื่อวันนี้เทอร์เปลี่ยนไปจากวันนั้น
ไม่มีแล้วเทอร์คนเดิมที่รักกัน
มีเพียงฉัน กับความสัมพันธ์ที่ร้าวราน

ปัจจุบันได้ถูกกำหนดแล้วด้วยอดีต

แต่เรามีสิทธิ์เสมอในการกำหนดอนาคต


จงมองข้ามคนที่ไม่ดี และสิ่งแวดล้อมอันเลวร้าย
แล้วก้าวข้ามมันไป
ให้ได้